صدا وسيماي مركز خوزستان ، برترينهاي جشنواره مراكز استانها را از آن خود كرد
این خبر را کمتر کسی هست که تا کنون نشنیده باشد،از این جهت که انتخاب صدا و سيماي مركز خوزستان در پانزدهمين جشنواره توليدات راديويي و تلويزيوني مراكز استاني از چند جنبه قابل تامل و بررسی است.
ا- صدا و سیمایی داریم که کارهای خوبی می کنند و چون ما چشم بصیرت نداریم خوبی های آن را نمی بینیم و دائم به نقص های آن می پردازیم.
2- ما چشم بصیرت داریم چون برنامه های ماهواره را می بینیم
که با چه کیفیتی (اوووو) پخش می شوند و دلمان از برنامه های
صدا و سیمای خودمان....( به همین دلیل آنها را نگاه نمی کنیم)
3- حالا که برای نخستین بار در طول پانزده دوره برگزاری جشنواره ،
صداو سیمای استانمان توانست عنوان برترین برترین ها را کسب
کند، پیشنهاد می کنیم، تا دیر نشده و بازار خرید مسولان ودست
اندرکاران صداو سیما دربخش های مختلف گرم است آنها را به قیمت
مناسب به استان های دیگر بفروشیم تا شاید از پول فروش آنها بتوانیم
چند تا ریسور برای چند تا از خانواده های مستضعف در راستای اطلاع
از جهان اطراف و اکناف بخریم.(گناه دارند!)
بچه های آنها به خانه ما می آیند وکارتن های ماهواره را نگاه می کنند)
نکته انحرافی: شاعر مادر مرده ای در چند قرن پیش، بیش از چند جمله خوب بیشتر در طول عمر نامیمونش نگفت و مرد و آن این است:
آنچه همه خوبان دارند مابیشترداریم!!!!!!!!!!
آنچه ما نداریم خوبان خوبش را دارند
با در جای دیگری این ماده مرده زن ذلیل گفت:
من هر روز در میان اشکهایم
در قلبم
در شعرم
نام تورا
بر زبان جاری میسازم
نام تو که بهترین سرود برای من است!!!!!!!!!!!!!
|
+| نوشته شده توسط
حسن دهقانی در پنجشنبه 31 خرداد1386
|
معلقم. احساس تعلق به هیچ کجا نمی کنم. آنجا که به یقین می دانم مال من است، عمر نوح و صبر ایوب می خواهد که حسم را به چشم ببینم. آنجا هم که زندگی می کنم گمان می کنم مال من نیست. صبرم تمام شده. برای حالا هم که شده - نه برای فردا و نه به خاطر دیروز- می خواهم جایی برای خودم داشته باشم. حتی اگر همیشه در آن زندگی نکنم. می خواهم جایی باشد که به آن تعلق خاطر داشته باشم و واقعی باشد. دیدنی باشد. لمس کردنی باشد. از ایمان به رویاهایم دست نشسته ام. اما شاید رویاها حالا حالا ها عینی نشوند. این شب و روز من است که با چشممُ گذرانشان را می بینم. باید بجنبم. قبل از آن که دیر شود.
